कम्मान रावल यतै कतै अलपत्र परेको एक सफर र म बाटो खोज्दै हिड्दै छौ बाटोमा यतै कतै अलपत्र परेको ढुङ्गा ठेस लगाउछन पाउमा यतै कतै अलपत्र परेको समय दगुरिरहन्छ एक रफ्तारमा यतै कतै अलपत्र परेको यो जगत कटाउदै छ शताब्दी यतै कतै अलपत्र परेको अन्तरीक्ष पनि म जतै छ बाटो खोज्दै बाटोमा हिड्दै छ।।

• ४ years अगाडि

बन्द भए जब छिर्नु अघि सबै दलका द्वार अनि घोषणा भयो स्वतन्त्र उम्मे उम्मेद्वार । टिकट नै मिलेन बसमा त भीड धेरै थियो मिनीबसमा नी सिट नपाए चढ आफ्नै कार । मण्डले सोचका अवशेष, अनि त्यो छ्द्मभेष कसैलाई जनताको हितभन्दा प्यारो दरबार । दाष मनस्थिति भएका रैती कसरी स्वतन्त्र ? लोकको मत मागी असर्फीले ढोग्ने […]

• ४ years अगाडि

कम्मान रावल म फूल्दै छु तिमीलाई, बिस्तारै भुल्दै छु। तिमी डुब्दै छौ, म पनि, बिस्तारै उत्रदै छु। तिमी यो संसारमा छौ, मैले विश्व परिक्रमा गरिसके। तिमी अस्ताउदै छौ, म उदाउँदै छु। तिम्रो शरीरभित्र आत्मा छ, मेरो आत्मा भित्र म छु। अंँह, मेरो आखामा तिमी छैनौं, आखामा आँसु पनि छैन, बरु ओठले हाँसो पाएको छ, मैले […]

• ४ years अगाडि

रेखा कलौनी   आजकाल निर्जीव वस्तुसँग मेरो सामीप्यता बढेको छ। करिब दुई वर्ष हुँदैछ, मैले निर्जीव वस्तुहरुलाई माया गर्न थालेको। उनी गएदेखि मैले सजीव भन्ने कुनै पनि चिजसित माया गर्दै गरिनँ। म आज तिमीलाई यो पत्र कोर्दैछु। यो पत्र कोरेर मैले तिम्रो व्यक्तिगत जीवनमा धक्का लगाउन चाहेको त हैन तर यो निर्दोष मन बढी चलायमान […]

• ४ years अगाडि

कम्मान रावल प्रत्येक रात, हरेक बिहान म किन उसलाई सम्झन्छु ? जन्मदिने आमाको प्यार भुलेर म किन उसको प्यारलाई उचाई दिईरहेछु ? किन आमाको भन्दा पनि उसको काख न्यानो लाग्छ आजकाल ? अनि किन उसको आवाज आमाको भन्दा मधुर लाग्छ ? तर, पाउमा ठेस लाग्दा आमा निस्कियो मुखबाट निस्किएन उसको नाम।।

• ४ years अगाडि

हिजो जहानियाँ शासन हुँदा, न स्वतन्त्रता थियो न समानता थियो न विकास, थिए त केवल राजाका सालिक आसे पासेद्वारा जयजयकार रैतीमा सधैँ अभाव र हाहाकार ! २४० वर्ष केही परिवारले मात्रै खायो अनि जनतामा स्वतन्त्र चेतना पलाओ उठे विद्रोहका आवाज, ढले मण्डले, तर, प्रजातन्त्र अलि अधुरो भाथ्यो बन्दुकले फेरी निरंकुशता लाद्यो ! फेरी जनयुद्धले, रैतीलाई […]

• ४ years अगाडि

अँध्यारोमा पनि आँखा देख्न हिम्मत राख्ने अनि, छाया खोज्दै चोकतिर डुलिरहने। आकाशका तारा गन्दै, धर्तिको आफुलाई, अङ्कन गर्न बिर्सने पनि मै हु। म सुर्यलाई हेर्न सक्छु म समुद्र तर्न सक्छु र म हिडेर नै विश्व परिक्रमा गर्न सक्छु। मेरो आँखाले देख्ने आकाश, अनि मेरा खुट्टाले टेक्ने धर्ती। तिम्रो आँखाले देख्ने आकाश, तिम्रै खुट्टाले टेक्ने धर्ती। […]

• ४ years अगाडि

योग्यता, क्षमता हेर टिकट पाउनेहरुको भोट माग्न तिम्रो घरदैलो आउनेहरुको जानी जानी गल्ती गरि पछुताउनुभन्दा बेलैमा चेत रिटोस् ताली बजाउनेहरुको सबैको उद्देश्य जितेपछि असुल्ने हुन्छ चुनावमा भोट किन्न पैसा उडाउनेहरुको भर नपर्नु गोरु बेचेको साइनो लगाएर दुई हात जोडी खुट्टा समाउनेहरुको हिसाब किताब खोज्नुपर्छ है साथी अब देश लुट्ने आफ्नो महल सजाउनेहरुको सुरेश थापा

• ४ years अगाडि

कम्मान रावल उ पसिना पिउछ, उ मेहनतको फल खान्छ, म पानी पिउछु, म खाना खान्छु, उ फ़ुर्तिलो छ, म अलि अल्छि छु। उ समाचार सुन्न, रेडियो खोल्छ, मेरो ओछ्यानमै, पत्रीका आउँछ।। उ खाना बनाउछ, खान्छ, काम गर्न निस्कन्छ, मेरो लागि खाना आउँछ, खान्छु, आराम गर्न मन लाग्छ।। म होटेलमा खान्छु, उ घरमा खान्छ, म कुर्सीमा […]

• ४ years अगाडि

झोल, भुटन, रक्ती, बिरयानी या हड्डी बिनाको कबाब मासुका परिकारहरू धेरै छन्, कुन हो तपाईँको चुनाव ? एक डाडु झोल या मासु-चिउराको नास्ता, यसमै झुक्छ/बिक्छ यहाँ कतिको आस्था कसैको योभन्दा अल्लि फराकिलो मन, चाहिन्छ तिनलाई कोदोको रस र भुटन अर्को वर्गको अझैं कडा प्रभु भक्ति त्यो ग्याङ खोज्छ छ्याङ र रक्ति अझैँ ‘ठूला’ छानी-छानी, राम्रै […]

• ४ years अगाडि

कम्मान रावल   रेफरीले सिट्ठि बजायो, र सुरु भयो, एक खेल, जिन्दगीको खेल, उमेरको खेल। कहिले फाउल भए, कहिले घाइते भए, कहिले लडे, उठे र दौडिए, लडे, फेरि उठे र दौडिए। नाम राख्न, साइत हेराइयो, बिबाह गर्न, साइत हेराइयो, तर साला, मृत्यु साइत नहेरी आउँछ, मेरोमा, उसकोमा, तपाईकोमा। तिमी आउछौ,फूल लिएर, मृत्यु रित्तो हात आउँछ, […]

• ४ years अगाडि

चर्का तर खोक्रा राष्ट्रवादी नारा दिनरात लगाउँदै गर… षड्यन्त्रका सिद्धान्त फैल्याई जनमानसमा भ्रम छर ! फेसबुकमा साझा गर ‘फेक न्यूज’ युट्यूबरलाई केवल चाहियो भ्यूज स्ट्याटस लेख, हामीबाहेक सबै ‘राष्ट्रघाती’, विदेशी ‘एजेन्ट’ भाइरस आफ्नै आसेपासे युट्यूबर समाई आफ्नै भिडियो बनाउन लगाई, अँध्यारो कोठामा एक्लै बसेर २०२२ विसंको खरानी घसेर २०२२ एडी सापेक्ष मार्ग नरोज युवालाई अबुझ […]

• ४ years अगाडि